ideal (!) çift

-bir kere olsun dinle beni be adam!
-bir kere olsun bırak konuşayım be kadın!

sabırsız

"yeni nesil acayip sabırsız ya hu, daha martın başında doğum yapıyorlar."
"minnoş'u diyorsun değil mi? sorma, bunlar çok arsız çıktılar."

izafî

"her insan için ayrı akıyor zaman..."
"benim için ne kadar hızlı geçiyorduysa seninle birliktiyken, senin için bir o kadar yavaştı yani..."
"evet..."
"üzgünüm; fakat bu üzüntüm senin için ne kadar hızlı geçecekse benim için ise o kadar yavaş geçecek..."

yazmak

"mümkün olsaydı, yüzüne karşı, söylemek isterdim seni nasıl sevdiğimi; fakat değil."
"ben de hep hayalini kurdum, en azından söylemeyi deneyebileceğini."

"deneyebilirim; ama korkuyorum başarırsam diye... başarırsam ve bırakırsam yazmayı, zaten söyleyebiliyorum diye..."

merdivenleri çıkarken

yukarıya yalnızca engellerle dolu dimdik bir merdivenden çıkabilirdi. bu yolu seçti. binbir güçlükle; tüm saygınlığını, zenginliğini ve gücünü de elde etti.

sadece kendisine olan saygısını kaybetti.

sıcak yuva

"ben geldim..." diye seslendi adam olağan neşesiyle, mutfaktaki karısına.

cevap alamayınca da kendi kendine mırıldandı, "pek de istenmediğim bir yere."

bencillik

gözlerinden iki damla yaş süzüldü, "biri senin, biri benim için..." dedi.

"hayır, ikisi de senin için."

keder

"niçin bu kadar üzgünsün?" diye sordu. dolu gözlerle, "çünkü sen, beni hiç bilmediğim bir yere götürdün." yanıtladı çocuk. "peki ya niçin bu kadar üzgünsün?" diye tekrar sordu.

"çünkü beni orada yalnız başıma bıraktın ve gittin."

öfke -2-

ince ince akan musluktan dolan bir bardak gibi, içinde usul usul yükselen bir ateş vardı. konuşacak olsa sözleri, bakacak olsa gözleri karşısındakini yakabilirdi. dimdik duruyor ve tek kelime etmiyordu. bastığı yerler alev alıyordu sanki. tüm bunları bilmeksizin kız sordu:

-iyi misin?
-evet.

komik

ve pek de trajik...