kararsız

ağzını her açışında, konuşmak ile konuşmamak arasında kalan bir adam...

yazar kilitlenmesi

işte burada, tam da bu satırlarda, yazarın anlatamadığı bir hikaye bulunmakta.

senaryo

fade in:

ekran karanlıktır. sonra, izleyicinin gözünün içine giren bir ışık görünür. sessizliği, kıça vurulan bir şaplak bozar. sessizlik yine ortama hakimdir.

ekran kararır.

bir saniye sonra sessizlik, haykırarak ağlayan bir bebeğin sesiyle, ikinci kez bozulur.

fade out.

iyi yalancı

-sen kötü bir yalancısın.
-hayır, hayır. sandığının aksine ben çok iyi bir yalancıyım. yoksa nasıl olurdu da, kötü bir yalancı olduğuma böyle birden bire inanmış olabilirdin?

kan davası

iki adam...

biri küfrediyor diğerine, fütursuzca. diğeri ise kafasında kuruyor, ilkini öldürmeyi. diğerine göre cahil, ilki. ilkine göre ölü sevici, diğeri.

biri artık biri, diğeriyse diğeri. artık ne yapsalar, dönemezler geri.

ego

bir adam vardı, yüzünde her daim hiç ölmeyecekmiş gibi bir ifadesi olan. o ifadesiyle beraber gömdüler.

hafiflemek

"bir zamanlar bana ait olanda artık benden yana bir şey kalmayınca, kurtuldum ondan. kuş gibi hafifim artık."

kötü hissetmek

-amına koyayım!
-ne demek oluyor bu! açık konuş!
-açık açık amına koyayım.

bocalamak

-hep kendim olmaya çalıştım.
-sonra ne oldu?
-insanların kafasında kimsem, onlar için ondan başkası olamayacağımı fark ettim.

gerilim

-1932'den beri oraya giden geri dönemedi.
-iyi, ben de dönmeyi düşünmüyorum zaten.